ظاهر ساختن آثار محبّت حضرت امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف در عمل (صدقه، دعا و...)

یکى از راه هاى تثبیت محبّت و معرفت به حضرت امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف این است که آثار محبّت او را در عمل نشان دهیم. اگر یکى از دوستانتان که به او خیلى انس و علاقه دارید، به مسافرتى طولانى برود، در ابتدا براى او دلتنگى مى کنید؛ ولى پس از مدّتى، دروى و فراق او را فراموش مى کنید. این طبیعت بشرى است که از دل برود، هر آن که از دیده برفت؛ امّا اگر انسان، از همان روزهاى اوّل جدایى، هر روز براى دوستش نامه بنویسد و با نگاه کردن به عکسش، خاطره هاى او را به یاد بیاورد مى تواند رابطه اى قلبى و معنوى بین خود و دوستش برقرار سازد.
اگر ما بخواهیم معرفت و محبّتمان، به ولىّ عصرعج الله تعالی فرجه الشریف ثابت بماند، باید آثارش را زنده نگه داریم؛ او را فراوان یاد کنیم؛ نام مقدّسش را جلو چشم خود، روى میزمان یا لابه لاى کتاب هایمان بنویسیم؛ هر روز براى حضرت دعاى فرج بخوانیم؛ هنگام نماز و دیگر مناسبت ها، از آن بزرگوار یادى بکنیم و براى وجود مقدّسش، صدقه بدهیم. درست است که صدقه هاى ما براى امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نفعى ندارد؛ ولى صدقه اى که با کمال تواضع و سرافکندگى باشد، نشان دهنده محبّت خالصانه ما به حضرت است. این کار ما، مانند عمل آن مرغکى است که وقتى حضرت ابراهیم (علیه السلام) را درون آتشى که پهناى آن چهار فرسخ در چهار فرسخ بود، انداختند، با منقارش قطره آبى را از درون جوى آب برمى داشت و به روى آتش مى پاشید. مَلِکى به مرغک گفت: این کارى که تو انجام مى دهى، چه اثرى دارد؟ مرغک گفت: چیزى که از من ساخته است، همین کار است. من باید وظیفه خود را انجام دهم و محبّت خود را به حضرت ابراهیم علیه السلام اظهار کنم.
درست است که کارهاى ما در پیشگاه حضرت چیزى نیست؛ ولى شرط وفا و مروّت آن است که در حدّ وسع خویش به آن عزیز ابراز ارادت کنیم. اگر با شرمندگى و خضوع صدقه بدهیم و براى ظهورش دعا کنیم، فقط براى خودمان سازنده و تکامل آور است. حضرت صاحب الزمان عج الله تعالی فرجه الشریف به یقین، به دعا و صدقه ما یا اموالى که به نام او صرف مى کنیم، نیازى ندارد؛ امّا خودش فرمود که براى فرج من دعا کنید. دعا خواندن براى فرج امام زمان، فرج ما است: إِنْتِظارُ الْفَرَجِ مِنَ الْفَرَجِ.(1) منتظر فرج امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف بودن، فرج ها و گشایش هایى را براى انسان ها به ارمغان مى آورد؛ ایمانشان محفوظ مى ماند؛ دلشان آرام مى شود؛ وجود مقدّس امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف را حس مى کنند؛ با حضرت ارتباطى برقرار مى کنند، و به تدریج یقین مى یابند روزى فرا خواهد رسید که حکومت عدل در جهان برقرار مى شود. دعا کردن براى فرج حضرت، براى این است که خودمان از او بهره بگیریم؛ امّا هیچ گاه به بهانه این که حضرت به دعا و صدقه ما نیازى ندارد، نباید آن گرامى را فراموش کنیم.
__________________________________________________________

1. کلنى، فروع کافى، ج 4، ص 162.

استفاده از مطالب و اخبار پورتال با ذکر منبع (آدرس صفحه) بلامانع است